matapang ang Nani ko. handa niyang harapin ang kahit

ano. kahit mga lalaking bastos at mga pangit

nilalabanan niya at siya ang nananalo.

masipag siya. lagi siyang naglalaba at naglilinis ng

bahay. parang ngang hindi siya napapagod eh. at ang

lakas-lakas niyang kumain. nakakatuwa nga na hindi

naninigarilyo o umiinom ng alak si Nani. ang hilig niya

sa prutas at gulay.

minsan nararamdaman ko na nilalagnat-lagnat siya. pero

hindi pa rin siya humihinto sa pagtatrabaho. lahat nga

ng labahin ng kapitbahay namin, siya na ang naglalaba

para pandagdag sa panggastos.

at saka alam niyo, ang galing niya kumanta! lagi niya

nga ako kinakantahan bago kami matulog at

hinahaplos-haplos pa niya ako sa tuwing wala siyang

ginagawa.

pero alam niyo, minsan ang ingay sa labas. kasi,

inaaway pala si Nani ng isang lalaki. umiiyak lang si

Nani. kaya lang wala naman akong magawa para

ipagtanggol siya kasi maliit pa ako. pag aambaan ako

nung lalaki, pinoprotektahan agad ako ni NAni. alam ko

nasasaktan siya pero mahal kasi ako ni Nani kaya

sinasangga niya yung kamay ng lalaki. susuntukin yata

ako! ayaw ni Nani na nasasaktan ako.

biglang tatahimik at wala na yung lalaki. si Nani

naman, parang nanghihina pero nililigpit niya ang lahat

ng gamit na kinalat nung lalaki sa bahay namin. tapos,

parang may kaunting ingay uli kasi pinag-uusapan si

Nani ng lahat ng tao.  tapos, tatahimik uli kasi sinara

na ni Nani ang pinto.

alam niyo, nung lumalaki na ako, napansin ko na parang

may iniinom si Nani na hindi masarap. ayoko na iniinom

ni Nani yun kasi parang nalalasahan ko rin.  ewan ko ba.

pero halos araw-araw meron siya nun. hindi ko nga alam

kung ano yun eh.

ang payat-payat na nga ni Nani. saka parang ayaw niya

na kumain. alam ko gutom na siya. hindi na masyado kumakain si Nani. saka hindi na

rin siya masyado naglilinis ng bahay. parang nagbago na

nga siya. pero alam ko mahal ako ni NAni.

pero isang araw, hindi ko alam kung anong nangyayari.

nag-uusap sila nung isang babae. parang sa boses pa

lang nung babaeng kausap ni Nani, parang may gagawin

siyang kahina-hinala. ako naman sobrang hilo na ako

para pa makinig sa kanilang dalawa.

pero maya-maya pa, parang tulog na si Nani. ako,

pinipilit kong magising kasi binabantayan ko siya. Kaya

lang, parang hindi ko maintindihan kung ano itong

parang dumadagan sa akin. nahihirapan akong huminga.

hindi tumitigil yung nandadagan na iyon. nanghihina na

ako pero kailangan ko bantayan si Nani eh. ewan ko ba?

para bang tinutulak ako palabas.

hindi ko na alam ang gagawin ko. at nang masilayan ko

ang liwanag, nakita ko si Nani. ang ganda-ganda pala

niya. inihiga nila ako sa tiyan ni NAni at tuwang-tuwa

ako dahil makikita ko na rin sa wakas kung sino yung

nang-aaway lagi kay Nani. ako naman ang aaway sa kanya

pag-alis ko sa lugar na ito! at nakita ko rin ang

kausap ni Nani na babae. naka-puti.

hindi ko alam kung bakit tulog pa rin si Nani. pero

ako, pinaliguan na ako ng isa pang babae na nakaputi

rin. at binalutan ako ng kumot para hindi ako lamigin.

mas maliwanag pala kung nasa labas na ako. bigla ba

naman na may nanusok ng karayom sa talampakan ko at

itinatak sa papel. basta, ang dami-dami nilang ginawa

sa akin pero maginhawa na ang pakiramdam ko.

ipinasok ako ng isa pang babae na nakaputi sa isang

kuwarto na mainit. nakita ko na madami ding mga katulad

ko na nilagay din sa iba pang kuwarto na mainit. pero

bakit ganun yung itsura nila? sila, dalawa ang paa

nila? ako isa lang. saka ung isa ang taba niya, bakit

ako ang payat ko? saka kulubot yung balat ko, sila

hindi.
andami kong buhok sa katawan, sila meron din pero konti

lang. siguro kasi ako pinakamaganda sa kanila! kasi ako

yung naiiba!

ilang araw na rin akong nandito sa mainit na kuwarto na

ito. pero yung ibang kasama ko, wala na. siguro, gising

na yung mga Nani nila. baka si Nani ko tulog pa.

pero ilang sandali, ayan! nakita ko na si Nani.

tumingin siya sa akin at ako rin, kahit medyo malabo,

alam ko si Nani ko yon! siguro kukunin niya na ako at

iuuwi sa bahay namin. hindi ako iiyak dapat! dapat

masaya ako.

nagpanggap akong tulog para kargahin ako ni Nani. at

ayun, kinarga niya ako. alam ko, si Nani talaga iyon

kasi nabobosesan ko siya. saka naaamoy ko si NAni. alam

ko talaga siya yun.

Naramdaman ko na may tumulo sa pisngi ko. umiiyak ba ang

Nani ko? madami siyang sinasabi sa akin habang karga

niya ako pero ito lang yung naintindihan ko:

“Mary Ann”

Mary Ann? yun ba ang tawag ng Nani sa akin? maganda.

gusto ko ang tawag sa akin ni Nani. Mary Ann. ang

ganda-ganda talaga!

At maya-maya pa, binalik niya uli ako sa kuwartong

mainit. bakit kaya inihiga uli ako ni Nani dito?.

tinawag ko si Nani. pero para siyang walang naririnig.

sigaw ako nang sigaw. umiiyak ako kasi gusto ko siya

makasama. gusto ko siya lang kakarga sa akin.

sa kaiiyak ko, may kumuha na rin sa akin. at pinatahan

ako. sinara na niya ang kuwartong mainit at dinala ako

sa ibang lugar. teka, hindi ko ito kilala. pero may

nakita ako sa damit niya. hindi ko alam kung anong basa

pero may ganito:

SOCIAL WORKER

ano kaya yun?

siguro, dadalhin niya ako kay Nani. ay hindi, hindi

naman ako ibibigay ni Nani sa kanya eh. siguro itong

tao na ito ang mag-aalaga muna sa akin habang wala pa

si Nani, siguro magkaibigan sila… siguro kasi

lalabhan pa ni Nani yung mga damit ng kapitbahay, o

kaya ipamamalita niya sa kapitbahay na nandito na ako. o baka hinahandaan ako ni Nani ng mainit na kuwarto sa bahay namin! nasasabik na ako.

alam ko na!

hihintayin ko na lang si Nani. siguro may malaki siyang

sorpresa sa akin!

sana bumalik siya. promise magpapakabait ako at hindi

ako iiyak. hindi rin ako magpapabili para lagi niya

akong sasama kahit saan siya magpunta.

mahal ko ang Nani ko.

- Mary Ann

—————————————————————-