GUSTO KONG MAGING WRITER: PART 2 1/2
Setting
3:00 PM–Natagpuan ko na lang na naglalakad mag-isa sa kahabaan ng Commonwealth Avenue. (Huwag niyo sanang isiping isa akong “prosti” o “mamasang”. Call Girl po ako. Call center girl.)
Nag-iisip lang naman ako. Ilang beses na rin kasi akong nakakatanggap ng mga koment sa blog na ito na hindi kagandahan. Keri lang naman kung ano man ang sabihin ng mga nagbabasa. Kaya lang, naisip ko na masyado ngang mabababaw ang mga naisusulat ko. Puro emote. Puro “siya”. Puro ako, ako, tapos ako, tapos ako ulit.
Sabi sa akin ni Owen (teacher ko dati), subukan ko raw magbasa ng akda ni Rio Alma (Virgilio Almario– cute!). YUn ang hiningi kong regalo sa best friend ko para sa Pasko. At yun, ang natanggap ko: Bakit Kailangan ng Himala?
Okay naman yung mga poems. Nosebleed nga lang ako. HIndi ko kinaya ang wordings. Yung iba parang haiku na hindi naman. Free falling lang lahat.
Sumubok rin akong sumulat ng “akala-ko-malalim-na-akda-hindi-naman-pala-akala-ko-lang” poems. May mga nakabasa nun sa penster.ph. Ang sabi nila, hindi ko raw alam ang pinagsasasabi ko. Nakakasuya raw. Ewan. Random na ito.
Gusto ko talaga maging writer. Sabi ng iba, magaling daw ako (salamat), isang henyo (salamat ulit), kwenek-kwenek (at kung ano-ano pa). Marami naman sila. Pero alam ko na hindi pa talaga.
Sabi ng ilan , gago raw ako, hindi matino, hindi malaman kung saan papunta… salamat din. Kaya lang kung mumurahin niyo ako, murahin niyo yung sinulat ko tapos ako na rin. Pero wag masyadong personal. Kasi hindi niyo pa naman ako nakikilala.
Paano kaya yun?
Pero alam niyo, napagtanto ko na ngayon na hindi naman ako sumusulat para lang magpa-impress.
Dati ang misyon ko: Magpapansin. At natupad naman.
Pero ngayon, medyo alam ko na kung bakit ako nagsusulat.
Kasi, ang hindi masabi ng labi ko na kinukubli ko sa ngiti (kanta yun ah?), nailalabas ko sa pagsulat ko.
In short, tuloy ang emote!
Alam ko ikaw rin.
Emote-emote-an.
+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_
Ngayon, unti-unti ko nang natatanggap na kaibigan nga lang talaga kita.
Echusera ako. hahahah!!!
+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_
ANG ISTORYA:
napakabilis talaga ng panahon. malapit na pala akong ma-regularize sa trabaho ko. parang kailan lang, halos isumpa ko na ang pagiging CSR (Customer Service Representative) ko kasi bobita talaga ako. IQ below sea level. Pero ngayon, nag-improve na ako. 6 feet below the ground na lang. hahhahah!!
pero alam mo, may mga panahong natatamad na ako. Gabi-gabi kasi, pare-pareho na lang ang ginagawa ko. Pare-parehong script, iba-iba lang ang tono.
parang ganito:
hi.. Thank YOU for CALLING _____________. MY name IS (pause) ___________. May I have THE SERVICE PHONE NUMBER (bibilisan mo lang sa parteng ito) starting with THE AREA CODE (pause… 15 mini-seconds) PLeasE (dapat may lambing)?
pero ang malupet na parte, nung bago pa lang ako.
kapag nagsisimula nang mag-ring ang telepono ko, ide-deliver ko na ang spiel. at kumakabog na ang dibdib ko. English-an na naman kasi. Nosebleed na naman. Mahina kasi ang pakinig ko at ang totoo, hindi ako mahilig makinig.
at ang nakakatawa, hindi ko nga talaga maintindihan kung paano nagsasalita yung Amerikanong customer. Ang dami na niyang nasabi. Blah-blah-blah-yada-yada. At ako… sumasakit na ang ulo ko at nagdadasal na sana kunin na ako ni LOrd nung mga panahon na iyon.
Gabi kasi dito. Sa USA, umaga. Sheeeeeeeeetttt!! Gising na gising ang mga dugo nila. Reklamo dito.. reklamo doon. Ako, tanga, walang alam. Ang tanging nagagawa ko noon ay ang galitin sila hanggang bagsakan na nila ako.
ITO ANG ISANG EXAMPLE:
Ako:
Ako pa rin: How may I help you today?
Customer: I want to turn one of my receivers on. Can you help me?
Ako: I will be glad to assist you with that (garalgal mode sa sobrang kaba). I’ll just pull up my tools (kuno)
after 2 minutes…
after 3 minutes…
at ilang minutes pa ang lumipas
Customer: why does it take you so long just to activate my receiver? Let me speak to a manager please…!!!!!!
Ako: I’m sorry about that. My system is just updating (palusot)
Customer: okay. (kalmado na)
After 3 minutes ulet..
Customer: hello, are you there?
Ako: Yes I’m there (ahahahah!!! sa sobrang kaba, yun ang nasabi ko.)
Customer:(natawa siya) Where are you located?
Ako: We’re located in Manila, Philippines.
Customer: oww.. that’s why your accent sounds so funny.
Ako: (press the mute button) ulol ka! (press the mute button ulit… tawa na lang.)
Customer: Oh my God! You know what?! I don’t know what to say and I don’t wanna talk to you. I want to speak to a manager . Right Now!
AKo: I’m… I’m..
blag!
binagsakan na niya ako.
marami pa. isang buwan kong tiniis yan.
natatawa na lang ako kapag naaalala ko.
_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_++_
na-miss ko lang yung mga panahon noong isa pa lang akong estudyante…
UR D GREET WRTER BBY.
hindi ko alam kung baket ka sumulat at kung para san un!sabi mo nga gusto m maging writer!ano paki nila kung un ung lumalabas sa bibig ta isip mo!2lmoy m lang malay m mag maging makabuluhan na sa susunod ang mga isusulat mo!
var aff_id=41438376; var link_id=3; var greeting=’Join me on Friendster!’; var photo=’http://photos-376.friendster.com/e1/photos/67/38/41438376/1_614783474‘
sometimes it’s not the “how well one writes” that matters, sometimes it’s “what you write”!
if this entry’s aim was to provide humor, it did just that!
nakakatuwa
uhm..have u ever heard of bob ong??
my similarities ang pgsulat nio..
ok nman ah..2 n nga s pinost mu nbasa q..mejo mbabaw nga..
but still..mrerate q p din n”ok nmn”..
hi…
invader here.funny ang post mo…not funny na “di maganda” pagkasulat…i mean the experience of your being a call girl…i cant relate though since im not fro mthe same industry but natawa ako sa experience mo….hehehehe….
hi ganda ng sinulat mo,,i’m so mpress,,sana sulat kapa ng marami para marami rin mainjoy magbasa 2lad ko..good luck &take care always…
you know mo i think of you hindi ka naman bobita ang kulang lang siguro sayo is my tao lang na makakaunawa sa lahat nang sinasabi mo.your so good writer alam mo ba yun kaya mo ikwento lahat lahat sayo..try to explore it coz someday you will be succeful maniwala ka ang sa kakayahan mo ok!!lahat ng hindi nakakaintindi sayo pabayaan mo na lang its only a trial of your life na maging writer ka..always trust your self and trust god ok!!!pag malampasan mo yan tingnan mo you will see what im saying now.
ayos lang yan mare mg tyaga ka lang at ccguraduhin ko saung magtatagumpay ka dn .susuportahan kita wag kang mag alala.
gnun ba. kng san ka msaya. dun k
Hi.. I like the way you write, and nkaka-relate rin ako sa experience mo dito. dati rin ako nag CSR eh, 2 days lang quit na ko hindi ko kinaya stress haha.
toinks haha kakatuwa naman you!!!!!! hehehe
hehehe…ayos ah….true-to-life nga ai…he^_^he…nice…funny ng konti…
oh hi.. natuwa ako sa sinulat u. i like what u wrote,, kc your not afraid to tell ur experience and dont worry to what people may think of u.. every person is unique and that’s what u want, so go for it!!! as in i like it..hehhee funny for me!!!
wag mo isipin mga cnasabi sayo ng ibang tao..
bsta alam mong tama ka go lng….
hndi nmn cla nag ppatakbo ng buhay mo eh kaya wag cla makielam…
go bordz! heheh
hi, ang cute mo d2!PD BANG MGDAG2 KA NG PICS. MO D2?ADD MO NAMAN AQ PARA MDAGDAGAN
hi…ala lng nakakatuwa ka..wala coh care kng real lyf un or watever…nakakatuwa lng talaga…u done it well..
hi….!!!! nka2tuwa nmn cnulat u…. u have a sense of humor….tlga!!!! ryt now,mejo mgulo ang icp ko eh,pero salamat n lng at ng scan me ng mga blogs…. salamat sau at ngkaroon ng ngiti mga labi ko, evendo worried n me s mga extra’s ng buddy ko….hay…. sulat k p ng marami,mganda ung sinilat u,,,, true to life eh!!!!! nga pala pwd b kitang add s mga frens ko????? hope u won;t mind….
ok naman yung mga sinusulat mo nakakaaliw nga eh………..
hi. may kahawig ka ng estilo ng pagsusulat. sana alam mo kung sino yun. well… ayos ang sulat mo but sana unique ang style.
hala banat!
wui..ok ka ha! writer k nga..hehe!
hehe i’m experiencing the same thing… nakakatawa nga at start.. i believe u’r also from convergys commonwealth right? directv account… hehe same here…
u know i like ur story..he..he…hayaan mo nlang cl..gud luk & write more funny stories..God bless u:-)
hellooooo…. grabe pinasaya mo ang gabi ko…nakakatuwa ka.fisrt time ko magbasa ng blog.. nag enjoy ako sa sinulat mo..hope to read more of your funny experience…
grabe ntatawa aq sa xperience mo. pano kc gnyan din aq dati 3 nights lng quit na…..d kaya hehehe
hey, i accidentally saw ur blog and it reminded me of how i write before… hmmm…
anyway.. i thought we could be friends…
email me if we can..
if not, thank you anyway
hehe
god bless
wala lang di ko man gets pinag susulat mo so long that you are not doing things to harm anyone just go on: thats the spirit
hmMM stay cool
uhmmm.,.para sa akin wala namang standards ang pagsusulat.,.self appreciation lang.,.ako ang blog ginagwa kong journal.,.so free tayong ilagay ang lhat ng gusto naten.,.walang pakielaman.,.nakikibasa nlang nag rereklamo pa.,.hehehe anyway ur a good writer! keep it up!
yah i like it.. dati rin me kolboy and i understand what u have been through. bilib nga ko kze napagtyagaan mo, ako 4 months lang fly na ko sa ibang work but beliv me mas gusto ko pa murahin ako ng customer sa phone kesa sa personal. hahahahahaha! gud writing same stle with i read but i think its kool kze mas totoo. mas pinoy ang dating, the message is clear. kip up!
WoWWWWWWWWWWWWWWWWWWWWW
U’re so good, alam mo ba yun?
nakaka-relate ako… medyo na-touch din ako kasi, may similarities tayo. It’s like, parang nakatagpo ako ng friend (if you like) na parang out-of-this-world ang story.
I like you talaga…
saka feeling ko, mabait ka din…
Go on.. write and inspire the world.
You just inspired me, you know..
if only i have the time, talagang babasahin ko lahat ng blog entries mo..
malayo ang mararating mo, girl.
ba’t di ka mag-try magsulat ng novels? feel ko rin yun..hehe
just don’t mind other people. the only thing that matters is that you are good at what you’re doing. and you are happy about that. Just, KEEP GOING!
After all, those people who doesn’t know the essence of a really heartbound story doesn’t have any heart at all..hehe (pano kaya sila nabubuhay…???)
and they belong to those that you can’t please. it’s the reality of life.. but it doesn’t mean you have to stop what you’re doing. because really, you are so so good.
i know, my ate will like your blog, too. who knows, may maka-discover sau, di ba?
Have a happy well-lived and well-inspired life because it does, reflect on what you write. GO GIRL!
nakakatuwa yung story mo entitled gusto ko maging writer sobra…you have the potential to be a writer kea nga lang yung mga story na mejo kalog at patawa.base sa mga writings mo di bagay sau ang maxiadong serious at senti.kung kilala mo ang writer na si bob ong,hindi sa kinocompare ko yung mga writings mo sa kanya but you have the same style in writing things..about human humors…kekep it up girl!!!do what you really want to do.aja!!!!
ok ung cnabi mo kc parang wala akong naintindihan kahit intidihin ko pero un ang haba cge friend sulat kapa ng marami para sa nakakaintindi sa iyo take care na lng #ko 09108472476 bk gusto ako txt kung di bucy di ba
Hi there!!!I enjoyed reading ur blog gurl!!! Go on…ur great!!! Gud Luck… and have fun!!
Giselle Collado
Dont loose hope!i know you can..just be your self and always remember that god is good1
hi,dont think that ur bobita.think positive,believe in urself,have faith,and just ignore anybody againts u,be strong,do what it makes u happy ok,im with u,im impress
well, ngayon ko lang narealize na hindi pala ako nagiisa na ang first mission dati magpaimpress through writing. jejeje..from what i have read, may humor naman, ung ibang line talagang kakatuwa…dont loose hope, isipin nalang na di ka nagiisa…jejeje…
hehehheh very funny but you’re good. keep up the good work!I’m one of those callers. it gets frustrating at times when i get transfered to different people esp different countries such as India to USA then back to India and finally to Philippines. grabe. but i do symphatize with u thou. keep writing.
sana dinamihan mo pa kwento mo kakantok kaya hehehehe…
just surfing around, tapos nadaanan ko blog mo. naaliw ako. for a while nakalimutan ko stress ko sa buhay.keep on writing. from the heart. don’t worry about style. your personality will dictate it. wish you the best!
ang ganda nang BLOG mo
Bakit ka umalis sa penster?
Marami ka matututunan don.
Sabi mo gusto mong maging writer. what kind of writer ba? diary writer? A lot of people can write stuff about themselves everyday. don’t listen to these bunch of bozos who say that “how to write” is unimportant and style is unimportant. Otherwise hanggang dito ka lang sa emotive writing ek-ek. But if you’re really serious to be a writer, read and coexist with other writers. The audience will follow. Read some good stuff, not just the mainstream-humor-bob-ong-type books. Good luck.
hehe,,funny (un experience moh),,well lahat tau may first time sa kung anek anek na bagay…..>>c my blog…(wla din kwenta>>hehe
hi…
>alam mo magkatulad tayo ng pangarap kaya nauunawaan kita…
>pabayaan mo nalang ang iba na nanlalait sa mga isinulat mo..ganyan talaga yan kapag walang hlig sa ganyang bagay mahirap makarelate..alam mo yon??
>we writers are DEEP regarding our emotions and thoughts kaya marami ang hindi makasakay minsan…ROMANTIC..kaya marami din ang nawiwirduhan…
>pero payo ko sa iyo..ipagpatuloy mo lang ang pagsusulat malay mo may maisulat ka rin na papasa sa kakaibang taste nila…
_MANI…
O nga pala,, pwede humngi ng isang favor??? pwede sumulat ka ng paksa about love??/
>yan kasi mga hilig ko isulat e…
>and can we become friendster friend??/
gudLuck………….. (-:
nice!
hehe, DAPAT CNABI MO i’m i’m THE MANAGER!WAHAHA! okay ka talaga!
you know what? i like the way u express ur feeling, nobody can’t question you, because u are a good writer as ur friends said (hehehehe), anyway……………just be yourself kasi you can make things possible. keep believing. Grabe pala maging call agent no? Dreams ko din yan pero before kasi nun shard you experience you mas feel ko na lang mag aswa ng foreigner ndi na maging call agent hahahhaha, just kidding. Have a nice day girl.
writer ka neng kasi you have that way of making your reader feel that you are just having a conversation with him or her. with that 2loy mo lang pagsulat and i will be looking forward to having more conversation with you ……..bravo!
hi, you don’t know me i just came across your blog. magaling ka nangang writer e. ako i graduated with a degree in journalism pero eto ko ngayon, isang housewife, homemaker ang sabi ni oprah. keep writing, keep your fire burning. tsaka magandang pantanggal ng stress ang pagsusulat.
magaling ka bang writer.
paki ayos nga ang storya ng buhay ko baka sa pag susulat mo ay matuwid na bwahhhhh
well, about experience and trials to your life:
god said…
trials r not d reason 2 gib up
but a chalnge 2 imrove our selvs.
dffculties r not an xcuse 2backout
but an inspirtn 2 move 4ward.
dnt 4get god is always wid us learn more about god and try to leave wid his words…
keep it up! you can do it..
hi!!!!!! thank u,napatawa ako sa kwento…keep it up darlin…just trust y0urself….malay0 marating m0…thanks!
Minsan ko ring pinangarap na maging writter.. dami ko na ring na-compose na stories and poems,.. at halos lahat na ata ng blog hosting eh napasukan ko na.. wala namang masama kung magsulat ka.. simpleng storya ng buhay mo, writter ka na.. un nga lang di katulad ng mga professional writters na kilala natin.. nweiz, sa pag susulat, wala namang pinipili.. kaya wag kang mafrustrate or ma-upset.. paki ba nila sa sinusulat mo, di naman sila ang nakakaramdam ng sinusulat mo.. pero ganon talaga kapag nagsusulat ka, may mga pangugutya.. di naman maiiwasan un eh.. pero kung gusto mo talagang maging writter, handa mo lang sarili mo sa lahat ng bagay at wag kang papadaig sa mga alang kakwentang kwentang comments nila.. okay? God bless!
magaling magaling magaling!!!
nice one! ok lng magnose bleed! atlis nagtry p din.. actually hate k mgsalita ng english, d ako mrunong verbally written lng.. ahhaha.. but still mas gus2 kpa din ang english keza math, anong konek!! haha…
waaaiiii….kaloka ah,,,, pero ok din ah.. dis is a free democratic country pwede mo gawin at sabihin lahat ng gusto mo… diba!!!!
nkakatawa ung post mu,promise.XD hmm..about nman dun sa pgsusulat mu, sa tingin ku gngwa mu yan kc gus2 mu lng ishare ung thoughts mu na usually nde mu nman tlga ma-share verbally.kya dinadaan mu na lng sa pagsulat..^^
mga tol idolo ko kayo pwede bang autograph sa frienter ko
directv ka no?
ha ha ha. joskoday. parepareho tayo ng karanasan. go girl! lipat na tayo sa hsbc.
funny, naaliw ako. as a reader, good!:) keep up!
nice lit ..
grAbe..natuwa naman daw ako sa mga blog mo..hehehe..galing galing mo naman..hehehehe..keep up the good work..hehe..=)
HAHA! grabeh..nakakatuwa naman ung xp muh hehe.
lalo na tong part na to..:
Customer: hello, are you there?
Ako: Yes I’m there.
haha! sorry na lang kng napgtatawanan q,hmm,pero nakakatuwa tlga tong mga write ups muh.
nakakatawa ka…ang cute ng mga sinulat mo..natuwa ako!creative..you are a writer
galing naman