GUSTO KONG MAGING WRITER…ikaw, gusto mo rin?
bating panimula:
isa itong panawagan. sana may writer na makabasa nito. bigyan mo naman ako ng tips. o kahit sino ka pa. basta yung tips na makakatulong.
acknowledgment:
nagpapasalamat talaga ako sa mga taong nag-aaksaya ng konting panahon sa buhay nila para lang basahin ang mga entries ko. salamat talaga sa inyo. kayo ang dahilan kung bakit nabubuhayan akong magsulat pa sa aking blog. hindi ko alam kung paano kayo napunta sa page ko pero salamat talaga.
salamat sa mga komento. salamat at naa-aapreciate nyo yung mga gawa ko. salamat rin kung napapangitan kayo. hayaan niyo, ginagawan ko naman ng paraan ung mga imperfections ko sa pagsusulat. wala nga lang talaga akong pagkakataong pag-aralan ang propesyonal na paraan ng pagsusulat.
bawat saloobin niyo sa mga sinusulat ko ay mahalaga sa akin.
MEDYO SERYOSO ANG BANAT KO NGAYON:
alam niyo kasi, FRUSTRATED WRITER ako. elementary pa lang ako, nagmamaganda na ako. naging member ako ng mga so-called YOUNG JOURNALISTS for our schoolpaper. nakakatuwa nga eh. ako ang assistant editor. kaso assistant lang. pero ayus na rin. at least, nakikita ko yung pangalan ko pag lumalabas yung issue.
nung high school ako, lumipat na ako ng school. patuloy pa rin akong naghahasik ng lagim. hindi ako nagkaroon ng pagkakataon na maging member ng school paper nila. pero nagpapaepal ako pag meron silang poem writing contests. hindi ko lang talaga kayang kunin yung first place. kasi laging ako yung second. kasi pag sumasali ako, biglaan lang. kumbaga sa gyera, sugod lang kahit walang sandata, go lang! “bahala na si batman principle of life.”
nung mag-college na ako, medyo lumala ang pagmamaganda ko. sinubukan kong sumali sa isang nationwide contest. naglakas-loob akong magsubmit ng entry. kaso lang nung hanapin ko sa dyaryo yung pangalan ko, malaman-laman ko na lang na kalaban ko pala ang author na iniidolo ko. sina PAT VILLASAN VILLAFUERTE (sumulat ng “Digmaan ng mga Prutas”, “Masdan Mo ang Puno”). at hindi pa siya yung first place. paano pa ako na isang hamak na aliping sagigilid lang, anong binatbat ko? wala. in short, talo ako.
pero hindi na rin naman masama sa loob ko. medyo inasahan ko na rin kasi yun. pero umaasa pa rin naman ako nun na manalo sana. 30-kiyaw rin yung prize. pang-tuition na nung mga panahon na yun! pero yun na nga talo ako. sige, tawanan mo lang ako. hindi pa rin ako susuko.
hindi naman doon natapos ang pagiging bida-bida ko. sinubukan kong sumali sa writers’ circle ng institute namin. pero yun nga, hindi naman ako pumasa. English kasi eh. mahilig lang din talaga akong magmagaling pero hindi nga lang talaga pumatok dun. ayun, wala na namang nangyari.
medyo hindi pa yata ako nadala. sinibukan ko namang pumasok sa mundo ng ADVOCATE (yan ang school paper ng FEU). kaso nung araw ng exam ko, nalimutan ko. ayun, na-default ako. tawa ka uli. ang tanga ko kasi. naman!
at ngayon, ipinagpapatuloy ko pa rin ang pagmamahadera ko. dito ko naman isinasabog sa blog na ito. natutuwa ako na may pumapansin. medyo dito ko kasi ibinubuhos ang pagiging KSP ko. medyo wala kasing naniniwala sa pangarap ko na maging writer e. lagi ngang natatawa yung mga kaibigan ko pag sinasabi ko sa kanila na gusto kong maging writer. pakiramdam nila, hindi ako seryoso. para bang walang mangyayari. pero hindi. kailangang itaas ko pa rin ang noo ko. pangarap ko naman ito at hindi naman sa kanila.
kita mo naman di ba, nagdadrama na naman ako. minsan kasi, ang sarap magkuwento. kaso madalas walang nakikinig. bakit hindi ko subukang isulat di ba? baka naman may makabasa. at mag-react sila eventually.
GUSTO KONG MAGING WRITER. talaga.
sa sobrang frustration ko nga nun sumasali na rin ako sa VANADALIZERS’
CLUB (gawa-gawa ko lang yan!). nagsusulat ako sa dingding, sa kisame (kapag abot ko at sturdy
yung apakan), sa whiteboard gamit ang permanent marker, sa toilet seat
(oo, trip lang. para yung sulat ta-transfer sa pwet nung umupo. ang
korni pero sa akin nakakatawa yun. mababaw lang ang kaligayahan ko
eh!), sa benches, sa pinto, sa bahay namin, basta’t pwede kong sulatan,
sinusulatan ko.
sa ngayon, wala pa talaga akong mapatunayan. hindi pa kasi ako sikat. at wala pa talaga ako napapanalunan o kung ano pa man. pero alam kong sinisimulan ko pa lang ang unang hakbang ko.
hindi na rin naman ako nangangarap na makasulat ng libro o kung ano pa man. ang tanging gusto ko lang ay makapagsulat.
at ikaw, (oo, ikaw nga!)…
sa iyo ako magsisimula.
mag-iwan ka ng komento. sabihin mo nang sheeeeeetttt! ako kasi ang korni ko, bahala ka. ang mahalaga may masabi ka. sabihin mo rin kung natuuwa ka. kahit ano. at matutuwa rin ako.
MY AREAS FOR IMPROVEMENT:
pagdating talaga sa THOUGHT ORGANIZATION, nadadali ako. sa sobrang dami ko kasing naiisip, ang thoughts ko sabog. (ARE YOU DRUGS?) parang ganun. it’s all over the place.
kulang rin ako sa boka… bularyo.
boka lang ang meron ako.
medyo sa ngayon, hindi ko lang rin kayang mag-isa na kompletuhin ang kakulangan ko. pero willing akong palawigin ang scope of thinking ko kung may isa-suggest ka.
hindi ko plano magpakadalubhasa sa pagsusulat ng Ingles. Filipino lang ang gusto ko. Ito na siguro ang paraan ko para ipakita ang aking PATRIYOTISMO. PINOY TAYO eh!
Hello fellow Pinoy! You wanna write “hubs” online? Visit: http://hubpages.com/author/ae_d/latest
Do you have a google adsense account? This isn’t a referral system but you can still earn through writing. Good luck!
hehe nice one ateh… okey lang buh n mag-ate ako sa’yo?
wala kang choice… ate!!!!
okey lang yan, your actually good. kuha mo ang kiliti ng readers… sa kakornihan mo…
peace ate…
god bless…
hI pOH lOveLY fAith PoH e2,nTu2wa poh Aq SPAGKat nDi lANG pLa AKO NAg iisa Sa mUndo N fRUSTrATED Writer.bTa P plANg Aq NUN MhILIG n Aqng maGSulat aCtuaLLY wRiter DiN aQ s sKul nMin Nun. PErO eWAn Q nGaun prANG WLA n aqng Guts n suMli S s skUL PaPERs nGAUN mRHIL nDi gNUn Klkas loOb ko. But I swear I really want to. God bless.
hello… djarke po… actually, pen name ko lng un… im james… though 2 palang sa mga naisulat ko ang napublish sa school paper namin, heraldo filipino, matatawag ko ang sarili ko na isang eksperto… bakit? kasi ako yung may pinakamaraming nagawang mali… anyway, bago ka maging bored sa pinagsasasabi ko… tips: maging ibang tao ka pero ipapaniwala mo sa mambabasa na ikaw yun… yung transition dapat i-phase mo lang depende sa babasa… read! that’s the golden rule para makabuo ka ng sarili mong style… sana nakatulong ako… marami pa akong pwede ipayo… add mo nalang ako… djarke_hideyasu@yahoo.com
bago ka matulog, maghanda ka ng isang bond paper at kahit anong panulat, ilagay mo sa mesang katabi ng kama mo. kinabukasan pag-gising mo, huwag ka maghilamos, mag-toothbrush, huwag ka gumawa ng kahit ano. kunin mo iyong panulat at bond paper na nasa mesang katabi ng kama mo at magsulat ka… kahit anong maisip mo ok lang basta sulat lang nang sulat.(subconscious)
eto pa…
try mong mag-focus sa isang object, kahit anong bagay, kahit tae pwede. tapos sumulat ka tungkol dun sa napili mong object, gawan mo ng kwento. bigyan mo ng taksil na asawa yung tae o whatever… basta sulat lang.
nagmamagaling lang din ako e…
wow. nice nmn.
gusto q ring mging writer.
punta ka sa blog ko,
iamtsina.blogspot.com
gusto ko ring mging writer.
Hi, I read your frustrations. Its good to have these frustrations coz it will hone further your skills in writing (that is if you take everything as a challenge).
Its good to write and write and write.
Like you I started as a contributor during my younger days especially in high school.
I was the “makata” for our class then as I am better in Filipino than English.
When I was in the elementary years I used to write short stories but my avid reader was my Tatay.
Then when I was in high school I explored poetry especially poems.
I was an archi student in college when I started focusing on serious issues and that’s where I discovered that writing is not just short stories, scripts and poems.
First I focused on one of my classmates who could hardly buy watercolor or tracing paper for our requirements.
I asked him why and he shared the reasons such as he came from a very poor family from a province, fortunately got some scholarship but being scholar is not a sure ticket for him to finish our course within four years.
My advice is for you to explore the issues on WHY’s and more whys and more hows.
Halimbawa sa tulad kong manunulat sa Inquirer… hindi basta basta nakatuon ang pagsusulat ko sa kung sino ang tinamaan ng bala, ilang ang namatay sa giyera dito sa Basilan, Sulu or sa anumang panig ng Mindanao at dapat ko bang kunan ng pahayag ang isang militar o local government official.
Tinututukan ko parati ang isyung bumabalot sa isang lugar.
Halimbawa sa Sulu ay may isang mayamang kasaysayan na kahit sinong dayuhan ang ibig makisawsaw sa local politics, hinding-hindi nila agad mababago ang pananaw at kultura ng mga Tausug doon.
Sa isang magulong lugar, hindi sapat na bigyan mo lamang sila ng gamot, pagkain o pondo upang manahimik, dapat maintindihan mo kung ano ang kultura at paniniwala ng isang komunidad.
Pag may giera alamin mo kung sino ang nagsimula nito, paano ito nagsimula at paano ito naganap at kung bakit nagkaroon muli ng gulo sa kabila ng mga pahayag ng mga matataas na tao sa pwesto.
Ang mga kasagutan na ibig mo ay hindi basta basta makukuha sa mga opisyal, makukuha mo ito sa mga ordinaryong tao na nasa komunidad.
Kung ibig mong maging isang short story writer dapat itanong mo sa sarili mo kung ano ang gusto mong ipaabot sa tulad naming posibleng bumasa sa mga kwento mo.
Halimbawa ang pagiging interesado sa pagsusulat ay isang magandang kwento.
Maliban sa mga attempts na ginawa mo, bakit mo ito gustong gawin? Ano ba ang tumutulak sa iyo upang mahasa at mabigyan ka ng pagkakataon?
You will never get rich if you really want to write unless you were born with all the golds around you.
In writing stories make sure not to use to high sounding words, use the simplest where everyone will understand easily.
At this era, newspapers and magazines editors appreciate writers with simple words to explain the issues because papers or even online dailies compete with radio and television for market and audience.
Anyway if you want to know more just feel free to email me at jsalipala@gmail.com. My name is Julie Alipala, a defense reporter based here in Mindanao and I am writing for Philippine Daily Inquirer and Newsbreak Online.
Buenas Diaz!
yow ate..
ha-iku pareho pala tayo ng hinaing! pero mas malala yata yung sakin. (gusto ko maging writer, photographer, musikero, painter, at kung anu-ano pa! ‘di makunte-kuntento!)
anywayz, ‘di poh ako magmamagaling. all i have to say is, keep on doing.. what you’re doing. tuloy-tuloy ang pag-ikot ng mundo… tuloy-tuloy ang pagtasa ng lapis.
comment din poh lahat kau sa blog ko, kahit kalokohan ayos lang. kaso nga lang English. ‘di ako patriotic… **sigh**
http://randomwritingsofpencilonpaper.blogs.friendster.com/random_writings_of_pencil/
it’s a very long name, i know. ang haba ‘pag ti-nype. nagsisisi na ako at ang haba-haba ng linagay ko ng gumawa ako ng blog. [Yahweh, sorry na.]
tuloy-tuloy lang ateh. madidiscover ka nyan.
wahahaha kapal naman nang muKha m0………
Pareho tayo! One day it just came it to me, gusto ko maging writer. I happened to meet a UP grad who’s a free lancer writer. He gave some tips. Sabi nya magsulat daw ako ng magsulat and then pick the best of them at ipadala sa mga magz and/or sa mga dyaryo, and see kung magugustuhan nila.
Lately, I’ve been reading bios of writer. Marami akong natutunan sa mga stories nila, how they came to be a writer or what they were thinking when they were writing their masterpieces.
Well, yun lang masasabi ko. I hope we both become a professional writer.
ahm..it’s cute ah!
ganda ah pwede ko ding maging lesson yan or kaya naman ay pwede ko ding ishare sa mga brkda ko………..GANDAH tlgah
yow… pakapalan lng ng face tohh… GODBLESS sa GOD-GIVEN TALENT MU sis!! kaya mu yan! potentials…andami..opportunities…they’ll come!!
daan lng si kakosa… take care n__n
ok lang! ganda! hehehehehehehehehehehehehehehehehe
Hi! Just read your story… I believe you are a good writer if you believe in yourself. Try lang ng try, nobody’s perfect anyway basta continue lang on dreaming and use your heart not only your mind when you write something para feel mo talaga pinagsusulat mo.
And most of all “BELIEVE IN YOURSELF”… and always think that God gave you that kind of gift to express what is in your heart and mind. Go girl!!! God bless.
hi,
galing ng blog!
ask naman me ng mga tips sa writing…
comment me here…
http://lordamiah.blogs.friendster.com/show_me_the_way/
ako din gusto ko rn mging known n writer,infact ngsusulat n tlg ako s skul since grades skul until now,medyo tntmd pko ipose un new article ko pero sna pg npose ko mbsa mo at mkakuha k ng tip…
do watever u want…
writing heals depresions…
HEHEHE NANAY KO WRITER
HEHEHEHE BAKA MAKATULONG SYA SA IYO
ate.. nakakainggit ka naman.. andaming nagkokomento sau..
samantalang yung blog ko nilalangaw na ata.
hindi po ako isang writer. isa lang akong communications major, pero magkokomento na rin ako.
para sa akin kasi, ang depinisyon ng writer ay wala sa letra o sa mga salita. nasa puso iyon. oo cliche, pero sino nga ba ang makapagsasabi kung isa kang magaling na manunulat o hindi?
nasa iyo ang ballpen at papel. hawak mo.
hawak mo ang saysay ng iyong sinusulat.
bawat tao may kaniya-kanyang kuwento. bawat tao may kanya kanyang lathalain ng kanilang buhay, yung iba masusing sinusulat, yung iba itinatapon pagkatapos isulat. yung iba, hinahayaang maluma ang mga pahina.
bawat isa ay isang writer.
PS: frustrated writer din ako. walang school organ ang school ko nung highschool.. at hindi ako binigyan ng oportunidad nung elementary na umepal man lang sa newsletter namin.
isang bagsak para sa mga MANUNULAT na tulad natin!:)
pareho tayo, gusto sana kitang bigyan ng tips kaso pareho tayo ng tanong kaya idadagdag ko na lang ang pwersa ng tanong ko sa tanong mo.Good luck and keep the power of the pen alive!
robin desu~ im also an aspiring writer who wants to make it big time. my suggestion would be: create an original character.
btw.. im into jrock too.:3
nakakatuwa naman nakakita akong tao na kasing halos katulad ko… GUSTO KO RING MAGING WRITER… marunong din akong mag-drawing… ako gusto kong maging writer ng graphical novels kasama ng pagdodrawing… malaki ang tulong ng web…
ano nga ba maipapayo ko eh, mas amature ako sayo.. eto lang maniwala ka sa pangarap mo… Sabi nga sa isang reality show sa T.V. dati… DREAM. BELIEVE. SURVIVE… Tuloy lang s pangangarap magiging matagumpay na writer karin balang araw… at ngayon palang alam kong writer ka na.. ‘_’\/.
ohayo gozaimasu!
i juz wana be friends with a frustrated writer.
kac, ganun din ako.
e dba, birds of the same feathers are the same birds daw?
eh hindi naman tayo birds eh…
pero ganun na rin yun.
hi bird…
hi!!!
you know what??
we are so alike!!
im a frustrated journalist, grabeHHH!!!
im a maria ressa wanna be!!
by the Way, im cathy,
18 and taking up Bachelor of Science in Development communications…
Maybe ur not a good writer but still can write…so keep it up! What we have learned in skol just write and write, and maybe someday, somehow the right time for you will come! Just wait for that..don’t rush…God has destined for you…more than what you have dream in ur life.
hello! akala ko magisa na lang ako sa mundo na nananaginip maging writer. at least bata ka pa . e ako, lapit na sa hukay yata! joke! anyway, sige lang nang sige sa pangarap…libre naman, di ba?
Hi there! I just saw your post and I wanted to comment on it. Actually, di rin ako writer dati. And hindi ako nag aral ng journalism. I took BS Agri in UPLB. And a short computer course in AMA.
Writing doesn’t have to be difficult. But you have to remember that it is a talent. Di mo kailangan ng PhD sa journalism para maging magaling kang manunulat. Kung gusto mo talaga, at interesado kang magsulat, walang imposible at walang mahirap.
Kung interesado ka sa mga bagay-bagay at mahilig ka rin mag research para malaman mo mga gusto mong malaman, magagamit mo yung para magsulat.
Ako kasi, one year mahigit ko pa lang napapakinabangan ang talent ko sa writing. Pero it’s paying good naman and mas maraming gigs sa internet pa pwede mong pagkalibangan.
Ang tip ko lang sa yo pag sa internet ka maghahanap, example mag apply ka as search engine optimization writer, importante yung basic American english. Di mo kailangan magsulat ng mala Shakespear pag mga articles lang gagawin mo. Pag ibang writing assignments naman, ganun din, basic english lang. The simpler, the better.
Kung tagalog naman, alam mo kung anong audience mo. Kung political paper, medyo mabibigat na words yan. Pag naman pang school presentations like mga tula, medyo makata ang dating dapat.
Goodluck sa iyo iha. And continue mo lang yang talent mo kasi pinagkakakitaan na yan ngayon.
God bless!
natuwa nmn ako s nabasa ko… well honestly pareho us na sabog ang mga thoughts… but i try to organize them by writting first on my notebook pos i’l read it quite a few times before i save it in my comp o just print it. then if may repetition sa mga words, I used a thesaurus dictionary (a huge help!). But this one you post is really nice. Keep it up. add me so we can read and share each others thoughts din. cristina_aguirre29@yahoo.com
I think you’re a potential writer, tips lang be your self when writting kung ano nasa puso mosundin mo…Gud luck!
astig kah! andalddal muh! hahaha..cguro kung mkakausap kita in person wala akong masasabi. pero alam mu, feeling ko maab0t mu yang dream m,..mraming naghihirap muna sa una xmpre una pa lang un, pero bandang huli, nagtatagumpay din sila. hindi lang sa propesyon ng pagsulat. tsaka ate, alam mu, ung style mu ng pagsulat kagaya nung kay bob ong. cguro nmn kilala nila un. ung writer ng humorous books. basta enjoi din un.,
tsaka parehu taung makabayan! lam mu ba, ang pinagkaiba lang natin, ako nmn pnapasali sa mga essay writing contest eh ayoko nga nun kc nmmental block ako pag andun na. kc nmn ung mga kasamahan ko, akala nila napakahusay ko sa mga gnun, nung cnabi kc ng teacher nmin na magbigay ng sentence na may idiomatic expression, namangha cla. eh juice mio! parang wala lang nmn ung sentence kong walang patumanggang paglustay ng salapi! tsaka alam mu ba? ung salitang “minamahal” ay malalim na para sa kanila! panu pa kaya kung sinisinta?iniirog?iniibig?tinatangi? at marami pang iba! napakababaw.
pero, anu ba yan! kung san2 napadpad.
basta manalig ka! time na ko E! bye bye!
Salamat sa blogging natuloy ang pangarap nating maging writer…Tulad mo mahilig din akong magsulat ng mga tula, naging staffer din ako ng school paper namin at hanggang ngayon eh bahagi ako ng newletter ng aming asosasyon. Hindi kelangang maging first placer upang maging magaling na writer, hindi rin ibig sabihin wikang Ingles lang ang magandang basahin o isulat…mas masarap magsulat ng tagalog, mas tagos…mas malalim at mas madali hehehe! Hanggang sa muli!!!
ok ka naman po magsulat ah? siguro nga lang di pa ‘to ‘yung oras mo para mag shine…
hi! nabasa ko lang from no where itong blog mo… what tips do you need ba? alam mo ang masasabi ko lang sa’yo…
humarap ka sa pc mo and start typing… ganon lang…
keep diary as well that will help you to write… promise it’s effective!
obviously,u have a lot of experiences being a writer…and for that,it say’s something bout urself…that ur good.
i am not a full pledge writer,i’m not making money out of it 4 nw…im still a student..and student experiences are all i have..i guess. I just love to write..
4 u,i think you need to have creativity with in you..nt just by the way u write bt the way u express ur feelings in it..if u want it,have faith and patience that u’l make it bigtime!!..hehe…. u don’t need tips,u need identity..personality that will fit ur articles,a mentality that focus on ur impact and contribution 2 ur readers…u gotta have connection,keep going..the world needs people like you.. if u allow frustrations to rule u out,comman ur better than that..
that’s all…ty 4 reading this.
i am no writer. i try to be one but i never came out from my system. but i love to read good writings, like this blog of yours. yes, i think your really good. spontaneity made your works so fun to read. keep it up.
Go Girl!!! nakakatuwa nga sinulat mo isa na nga itong matatawag na Maikling kwento diba… ako man ay frustrated writer din noon pa man highschool pa lang ako pangarap ko na yan kaya lang wala akong lakas ng loob at siguro talent na rin. Kaya dinaan ko na lang lahat sa pagbabasa ng mga pocketbooks. Sa dami ng nabasa ko minsan inattemp ko na ding magsulat but later on i realized na its useless. Kaya heto tinutuon ko na lang aking attention sa mga anak ko. Ganun yata talaga eh i’m not a fighter. Kaya ikaw tuloy mo lang yang pangarap mo pasasaan ba at mapapawi lahat ng hirap mo. Patience is a virtue ika nga. God Bless girl.
hi’ sbi u gs2 u ng comment..so e2 comment q sau..hehe’ dn’t feel sad…lam moh my ryt tym s dream moh mlay u d p 2 ung ryt tym..mgsulat k lng ng mgsulat malay u s pgsu2lat u s blog u eh my mpadaan s blog ung writer n mkdiscover s writing ability u…hanga aq sau kc naila2bas u ung mga nsa loob u unlike me..npakashy type…so gudluck n lng kya moh yan…”AJA”
Ituloy mo lang ang ginagawa mo. Tulad mo at ng maraming tao, gusto ko rn maging writer (comment ba ‘to o confession?).
Anyways, I enjoy your works.
hi! andami nang nagkomento sa iyo. obviously, maraming nakaka-relate. haha… frustrated writer din ako…
iyong mga naranasan mo nararanasan ko rin… pero sabiko sa sa rili ko… sulat lang nang sulat… para mahasa… malay mo… siguro maganda ring idea yung pakomentohan mo sa mga ibang tao yung sinulat mo para malaman mo bjectively ang kakulangan at kalakasan… maybe all of those who comented on your blog could work a way to share write-ups and posts comments sa isa’t-isa.
basta, ipagpatuloy mo!
apir! add mo ako kung gusto…
a dream, a wish, an ambition… mix with your prayer and sincere aim in life!!! GO FOR IT… sure you’ll get it! GOODLUCK…
NAKAKATUWANG MAY MGA TAONG KATULAD MO NA KATULAD KO DIN ANG GUSTO SA BUHAY!!!! ACTUALY KAIBIGAN AKO AY NAIINGIT SAU DHIL MADAMI ANG NAGBIBIGAY NG KOMENTO SA MGA ENTRIES MO……AKO MGA CLASM8 LAMANG ANG XANG FANS KO..PERO D NMAN CLA NAGBIBGAY NG KOMENT PERSONAL NILA AKONG CNASBIHAN NA AZTIG DW AQ MAGSULAT….HEHEHEHE NALIGAW LANG….PO!!!
hi! napadaan lang ako ^_^.kasi yung title ng post mo nabihag nito ang aking mga mata at ninakaw nito ang aking atensyon ^_^ una dahil tulad mo ay isa rin akong FRUSTRATED WRITER.ikalawa dahil naramdaman ko na sa pagbasa ko ng blog na ito marami akong malalaman.
sana hindi mo ito masamain wala akong balak magbigay ng payo dahil sa totoo lang din wala pa din akong napapatunayan sa sarili ko o kahit n sa ibang tao.
ngunit kapansin pansin ang istilo ng iyong pagsusulat. ewan ko kung ako lang ang kapagsabi nito sa iyo, pero ganun pa man ay sasabihin ko na rin. para kasi sa’kin ang istilong ginamit mo dito ay hindi nalalayo sa istilo ni bob ong.
may mga simpleng banat na nakatatawa para sa iba pero para sa mga taong kagaya naten, na mahilig magsulat, iyon ay isang reyalidad na hindi natin matatakasan.
mahilig akong magsulat, pero madalas na sinisira ko ang aking gawa dahil sa napapangitan akoh. at napapansin ko na yung istilo na nagagamit ko ay hindi akin. nagagaya ko ang istilo ang ibang manunulat. sa totoo lang sa dami ng magagaling na manunulat ngayon mahirap na gumawa ng sarili mong pangalan sa mundo ng pagsusulat. minsan kahit na sariling istilo mo ang gingamit mo hindi maiiwasang maihambing ang gawa mo sa gawa ng iba.
sana wag mo pong kalimutan ang pangarap mo n maging writer^_^. gaya ng sinsabi ko sa sarili ko at sa kaibigan ko(mahilig gumawa ng tula, ako nmn tula short stories at nobela ang hilig^_^), hindi lahat ng tao magugustuhan ang gawa mo. magakakaiba iba ang hilig at interes ng mga tao kaya kahit sabihin ng iba na pangit ang gawa mo sige lang gawa lang ng gawa dahil sa paglipas ng panahon habang gumagawa ka at habang nagkakamali ka, natututo ka.
sana isang araw maipabasa ko sa’yo ang isa sa aking mga gawa^_^.
napadaan lang din^_^
sabog ba ang organisasyon mo ng mga ideya? ipalusot mo na laang na stream of conciuosness yun. hehe.
i happened to read ur blog,,,and dhil dyan…isang idea ang nabuo sa aking isipan..hehehe…
i tried na mag-send ng message thru frendster sa lhat ng nag-iwan ng comment d2 at sinabing frustrated/aspiring writer din sila…
i left a message sa frendster mo..
at katulad ng nkalagay dun, im planning na bumuo tayo ng group,,,mga aspiring writers…
lahat po ng gusto, pwdng mag-join…i guess it’s one of the best venue to improve our skills and this hobby db??
what do you think??
leave lng kau ng message sa frendster account ko… ^^,
sana basahin mo tong comment q… parehas tau… nangangarap aqng maging writter.. english nmn aq… hanga nga aq dun sa mga magaling magtagalog tulad mo… auq ng english pero un ung kakayahan ko eh… anyways, nanga2rap aqng mging writter kya lng, hndi ko talaga alam kng e2 ung pangarap q, ndi q alanm kng e2 tlga ung gs2 q.. ndi q rin alam kng kya qng mging isang writter… ang gs2 q lng nmn ay ipahayag ang nadarama q.. well since ndi q kyang svhin, i thought n pwede na isulat q nlng… i admire ur determination… sna, someday, makasulat ka ng novel, or kht anu na sisikat gaya ng pagsikat ng “Purpose Driven Life”… o kng ndi man kasing sikat ng PDL, bsta sikat. parang “bata bata, pano ka ginawa?” alam ko at naniniwala aqng kaya mong maging writter… dahil naniniwala ka sa kakayahan at sarili mo… wag ka magalala, mas korni aq sau…
helow writer
this blog entry is good, really, [i was yet to read the other posts but i just want to comment here first] and I understand that your being a ‘frustrated writer’ is out of your want to be recognized … sorry if that was frank or a bit psychological in view, but you know what? a writer really writes what is in his/her heart and just what you said here [it doesn't matter if you think you were at times incoherent (=sabog)] you’ve just written how you feel and for me you’re already a good writer from that …
at katulad ng halos lahat ng nagcomment sau d2, writer din po ako at heart. i used to write short stories and poems kasi .. and people who’ve read my few writings usually branded me a writer. I am not a pro but as you asked for some tips, cguro i’ll share secrets that i generally follow:
1.) the secret of coherence is a topic. as long as alam mo ang gusto mong iparating sa akda mo at inspired ka about the topic, mag-i-stick at mag-i-stick ka pa rin sa topic mo.
2.) if ever your stories involves characters, you will need to define the characters by listing their attributes
3.) if ever your story involves events progession [usually ito ung sa mga graphic novels, etc] try to create a timeline of events and establish kung papano papasok ung mga characters sa events
4.) start writing the composition and when you write, just let the thought flow. it doesn’t matter kung pano magfoflow ung words or kung anong words ang gagagmitin mo. I understand if you prefer to use the Filipino language [but try to understand that language is only secondary to the message and the story itself]. Just keep on writing what you were thinking and feeling for the topic.
5.) when you finally ran out of thoughts, dun ka lang magre-read and dun mo ire-organize yung katha mo, dun mo lang sisimulan ung pagpapalit ng mga redundant words, correction ng grammar, tenses or anything.
6.) lastly, create your style. Ang writing kasi ay parang malaking newspaper na kailangang may format or layout din. usually, styles involve flashbacks [in case your detailing events], enumeration, cause and effect, comparison and contrasts, at yung paggamit ng mga figures of speech.
to make it short, my writing style follows the Topic-Characterization-EventTimeline-Content-Presentation-Style routine.
hope somehow nakatulong ako sa’yo kahit na simpleng writer lang ako
if you’ll have time, sana view mo rin ang mga personal kong sulatin sa aking blog –> http://fadedblues.blogs.friendster.com/ryan_hopingwodes_blog/ … i’ll appreciate much kung magcocomment ka but that’s not compulsory naman po heheh
and if at times po you’ll feel that frustration, isipin mo na lang kung ganong mas ka-frustrated ang mga poets [kasi everyone could be a writer but very few could be poets ... and beyond that poetic words are usually far more unintelligible that's why it has lesser audience than writers ... heheh sorry, i'm kinda poetic din po kasi heheh]
so long, I hope to read more from you writer
haha!!
nice blog… maswerte kah at maraming mga nagcomment sayo na talagang nakatulong ng malaki… wala na rin naman siguro akong dapat sabihin sayo kung hindi goodluck nalang, kasi marami na tumulong sayo at sapat na yon para mahanap ang mga kasagutan sa mga tanong mo, always remember that being a writer you have to be a person who does not lode questions, importante yun….goodluck ulit at Godbless you…
Frustrated Writer,
‘Di co makapaniwalang mababasa co ang famous line na “Frustrated Writer” sa panulat ng ibang nilalang bilang wrap-up sa kanilang kakayahan. It was a phrase a’ mentioned a lot of times before. Kse a’ was one a long time ago. Rather ‘am still am. O nga ba? ‘Di co direktang masabi. Ang mahalaga kse nakapagsusulat ka. May nagbabasa ng sinusulat mo at kahit papaano (siguro), may nasasaling ang mga salita mo - mga damdaming patay na biglang nabuhay, o kamalayang tulog na biglang nagising dahil sa mga salitang marahil kanila na iyong naangkin o iyo na inangkin din nila. No’ng binasa co kse article mo parang sinasabi mong dahil wala kang winning piece or published work o dahil may mga sinulat kang napunta sa kangkungan ‘di ka matatawag na totoong writer. Perception co rin ‘yan dati. Dati. In the end, hindi ang ibang tao ang magdedecide sa kung ano ka o ano ang kakayahan mo o ano ang kaya mo lang abutin. Hindi ibang tao ang magbibigay sa’yo ng label sa kung ano ka kundi ikaw mismo. At ngayon ang sinasabi mo na parang nameplate sa lahat ng mambabasa “Frustrated Writer” ka. Kung ako si Joey de Leon at ikaw si Willie Revillame sasabihin co ring mayabang ka.
To write an article na binabasa ng marami at makakatanggap ng reply at sabihing gawa lang iyon ng isang walang totoong galing sa pagsusulat, minamata mo ang mga mambabasa mo. Sasabihin nilang nasaling sila o nagandahan sila kahit pa sabihin nilang walang kwenta st sasabihin mong gawa iyon ng isang frustrated writer, para mo na ring sinabing mga wala silang alam.
God bless sa’yo. Sulat pa ;j
perfect execution. ^^
wwwheloww..,!!! d mo siguro ako kilala hahha okey lang.., !!!tama nga si totep mahalaga nkakapagtsulat!!! heheh sarap magsulat noh !!! oo talaga super..!! parang lhat magiging okey !!! ang sabi ng teachr namin dati sa malikhaing pagsulat..,isipin daw lagi ang magbabasa wheeheh !!! ewan ko ba..,,basta siguro habang bata pa tayo……..ay,…….. sulat lang nang sulat !!!!!!!!!!!!!! heheh
Good lak syo !!!!!slamat sa pagpapacomment!!!!
okey…so frustrated k p ng lagay n yan.. uhmmm…ayus.!! dami nga pla tulad ntin s earth… ang sama lng isa k s mga naka2ingit n frustrated…(akalain m un.?) eh s lahat nmn ng frustrated eh ikaw ung daming nagco2ment s blog…ahem.. minsan nitry q din n mgpost s fs ng nisulat q., at un hindi q s blog nipost kc nga wala nagba2sa ng blog q.. san q nipost.? s bulitin…aus my nakabasa.!! my nakaapriciate… ang sama lng n2., after ng words n “galing m” my kasunod n “para kng c bob ong mag sulat…” hanep.!! dehins q alam kung itetake q un as compliment or wat kc idol q 2 d max c bob ong pero isa lng masa2vi q., okay lng pero mas okay sana kung walang comparison… pero di maiiwasan. eh… ganun daw talaga…at after 3 bulitin n npost q., di q n inulit… hay… puros un kc nagi2ng coment nila… uhmmm…18th bday q nga pla ngaun…(conection ur honor.!) hehe.!! teka eto ang malupit…
my nakapag sv n b saung… Parang c bob ong din ang nagsulat ng nabasa q ngaun.?
tanung lng un.,, kc un din ang napancn q…hay…:-(
wahaha. buti pa sa blog ni ate., daming nadaan. hai hai hai. sa ‘kin., walang comment. walang nadaan. walang kwentang post. wala ring kwenta ang nagpopost niahaha.
mukhang magaling ka naman po, ate ah.
[talagang feeling close with pa-ate pa. heehee]
anyway. gudlak po senio!
_eunikaeden_
———— nu daw???
elo poh…maybe hindi accident ang pagkakabasa ko ng blog moh, my purpose kasi nga di ba everything has a purpose. it maybe because co-frustrated writer kita hahaha..
ako kasi nagpakatrying hard lang din kaya ngayon isa ako sa mga manunulat sa aming official publication dito sa College of Agriculture, Central Luzon State University,hindi ko ineexpect na mapapabilang ako dito sa publication, pero mahilig akong magsulat since elementary…
All you need is tiwala sa sarili, un ung best weapon moh to succeed.It’s better to become frustrated than you don’t even try, d b? basta girl kaya moh yan…God Bless.
pasaway ka ba? have u seen 1408 film starring john cusack and samuel jackson.
be sure to secure a recorder if you want to become a writer…hehe
sa tingin ko di naman pinapangarap lang ang pagiging writer…u need to have passion.
get inspired…and let it all flow into your writing.
haler!grabe mo naman i down ung self mo.actually we have the same deram in life. to be a writer someday.pero unlike you mas mataas ung dream ko. kasi ako ndi lang basta writer but a ful pledge writer as in famous talaga at hinahangaan ng marami..parang si miss aiken.anyway mas angat ka nga sa akin dahil ikaw ndi ka takot na mag try,ako kc kahit na naging editor in chief ako ng aming sch.wen i was high school i’m afraid to try. kc takot akong mabigo.it’s been a depression to me if that was happened.bu tyou know wat im proud yhat i read your blog bec it encourage me to continue writing,kahit cguro anung galing mo sa pagsulat if u’r not confident it’s useless ndi ba?kaya thanks ha.add mo ako sa friendster mo ha.i want youi to become my friend.
haha, gusto ko rin maging writer, pero walang nagbabasa ng blog ko haha.
it’s good you tried and still continues writing anything that comes to your mind. don’t worry, there are alot of people like me who keeps on reading other peoples post.
try reading bob ong books…nakasaad dun kun paano siya naging manunulat
ou un nga…ung bob ong’s buk… try m read at maki2ta m ang difrens at similarities ng sulat nio…. “stainless longanisa” dun ung bout s pagsu2lat nia…
nice… me dn want q rn mgng writer… kaso kulang p knowledge q s pg su2lat, anyway its ok lang… nging hobby q n kasi ang magsulat nung highschool days q( like novel poem …) totaly mhilig aqng sumali s mga written contest kaso lyk u nd q rn nku2ha 1st place!!!
for me ksi ang pag su2lat un ung way q para masabi q ung mga saloobin q .. tpos happy n aq n may n22wa at npa2saya s mga sinusulat q. kahit ung mga classm8 q lang, frnd tpos aani kpang maraming comment… at list may naniwala sau db… ok n un hapy n q… kaya for u poh, i agree… n22wa aq sau.. nki2ta q ksi sarili q sau!!!
hi!
napadaan lang ako sa blog and then i read your entry…naaliw ako.
isa lang ang tip ko sa yo - keep on writing! =)
well just keep on writing..add your own flavors of emotions on every post you make..sulat lang ng sulat..that’s what blog is all about.. XDXD
hello kaloka naman ang dream mo….alam mo ok lang yan wala ako masabi marami na ako problema pero eto pa rin ako binabasa ang may kwenta mong sulat….hahaha kabaligtaran ata un…any way pwede ba kita maging frend ha?????
Ah gusto mong maging writer, lang problema yan. Ako nga, nagsusulat ever since I can remember. Pero hindi naman ito ang focus ko…kung baga nasa-side-track ako. Bukod sa pagiging writer kasi, dancer,stage actor, singer at speech teacher din ako. Ang huling kurso ko nga sa college Speech and Theatre Arts. ‘La sa isip kong maging writer. Kaso nadadala ako sa ihip ng hangin. Other times, pagna-frustrated ako sa mga ginagawa ko, ang pagsusulat ang palaging binabalik-balikan. Ang pagsusulat kasi hindi naayon sa lawak ng nalalaman, ito’y ayon sa nararamdaman ng isang taong buhay. Tayong mga writers, may area sa buhay na gusto nating bigyang tinig. Kung sa ibang salita, may kapansanan tayong dapat tugonan ng atensyon sa pamamagitan ng paglapat ng mga salitang naayon sa ating nararamdaman. I’ve been writing ever since and ever since then, wala akong natanggap na mga awards o acknowledgment pero hindi ibig sabihin walang nakakabasa at naapektohan sa mga sinusulat ko. Kuntento na ako sa pagsusulat, binabale-wala ko lang ang mga fears of failures or thoughts of not being read. Sabi nga ng teachor ko sa Masteral in Creative Writing na kurso ko, “if you write because you need (money, fame etc.) then you’re not a writer at all. But if you write because you want (for the sake of writing alone) then you are more than a writer but an artist as well. Totoo ito dahil sagabal lang sa creativity ang pera, kasikatan at kaartehan. Passion gives fire to the flame, ika nga. Kung sa vocabulary ang problema mo, not all best-sellers are very well written if you take a good look at them. The shorter the sentences the better. Sino ba naman ang babasa ng sentence kung isang kilometro ka-haba ito. I, myself, don’t want to read anything that takes 2 seconds to get from start to an exclamation point. Boring–kung prangka-han tayo he he he. If you have written a page of an essay, think again and edit your work–cut it in half, then you’ve got a perfect piece of work. Putulin mo hangang sa matitira lang ang ibig mong sabihin. Keep the pace going and kunin mo ang atensyon ng tao. May lisensya tayong mga writers na maging shocking and controversial, that is of course without being rude and at the expense of others. Ayan, sana nakatulong ako at happy writing sa ‘yo. Wag kang mag-alala, kung sa tingin mo’y hindi ka pa equip for being a writer, patuloy mo lang ang pagsusulat. Remember, Rome was not built in a day.
If you want to share anything or ask some questions e-mail me at endymion_dave@yahoo.com.ph.
Hi… nabasa ko lang ang entry mo… nah curious ako eh… mahilig kasi ako sa mga story nah gawang pinoy… hehehe… poem ang specialty ko… pero hindi masydo nah talaga magaling… hindi ko pina blog kac lahat personal…. It’s good that you have that personality… never give up… someday your star will shine…
Dreams are in our minds
Desires are in our hearts
But both can be a reality
With the right entity =P
God bless…
your so cool!!!! for reaal i also want to be a writer (a poet to specify..)
Just write and write and write.
napadaan din lang just like them…………. tnx at napa2tawa mo kami. heheheh
sa dami ng nagcomment syo, at kung sa famous blogsites mo nilagay yan eh bah writer kna me pera kpa..
i consider myself a writer kz un ang passion q although nde aq ngpursue na ipaalam un s iba… i nvr joined our schoolpaper although me nagttnong.. bsta, writer aq.. alam q un s srile q and that’s what matters to me.
WRITER;
kaluluwang di matahimik..
nilalang na walang kasiyahan at wlaang kalungkutan..
mukhang walang pangambang naikukubli ang tunay na nararamdamn…
tahimik..
malalim…
malawak….
madilim.
kaya mo bang lumangoy sa malamlam na agos ng itim na tubig?
tara, sumama ka…
samahan mo akong ipamalas sa kanila ang hiwaga ng pagsulat…
di kailangan ng training o seminar…
di kailangang lumayo mula sa iyong kinatatayuan habang binabasa ang liham kong ito…
di mo na kailangan…
kasi ako mismo, sa sarili ko…walang ibang nakakaalam…tayong dalawa lang…
reality speaks for itself..experience does change ones point of view…
so go!!!! take flight… soar!!!
and behind you i will weep in tears, whisperin…. aaahhh, there she is…
ang pagiging writer hindi ginagawa,hindi pinipilit kundi isinisilang nakatakda na syang maging manunulat……….kahit anong gawin nya na umiwas susulat at susulat sya dahil yun ang buhay nya..nandon ang pag katao nya….gets mo ahmm may pag ka frustrated writer din ako.. noong una wala me hilg s pagsulat pero ayun bigla na lang … mapagisa kasi aq before kaya ang naging friend q ay ang papel at pen q n kahit san kasama q……. sa pag sulat hayaan mong dumaloy ang pag katao mo dito hayaan mong maglakbay ang diwa mo, hayaan mong maging malaya ang emosyon mo, dahil ang mga yon ang magdadala sau sa mundo ng pagsulat………..walang sinoman ang maaring magdikata sau…..yan ang tandaan mo at higit di kaylangang lumayo upang matuto…alam mo dati tulad mo rin aq na nagtatanong kung paano….sa ngayon tula sanaysay palang ang nagawa q at eto nga gumagawa na ako ng kwento pag natapos q papabasa q sau……exchage editor aq ng university namin 1st year college education bs. biology…….sana kaht papaano may natutunan ka G O D BL E SS
Brod ang kailinagan lang naman sa pagsusulat especially sa mga blog e maging totoo ka sa sarili mo. Kung ano yung topic mo, hayaan mong ang kaluluwa mo ang magdikta sayo ng mga isusulat mo at matutuklasan mo na naipapahayg mo ng malaya ang iyong mga pananaw o prinsipyo sa lahat ng bahagi ng buhay.
Hi! First I wanna tell yah that you amazed me. I can’t help but feel the energy coming from you. You know, I am only 16 yrs. old. and at this age I am already a writer. I write for our Church (UCCP) and had some of my works published. I started writing at the age of 12. I’m telling this not to brag but to inspire you, that is if you want to make me your inspiration. Just believe in yourself. You can do it. I’m gonna pray for you. You know what, you’re great. You’ve got the talents. And the way you speak I could sense your confidence. That’s thumbs up for you! GO,GO,GO!!! When you become a writer, listen to other’s opinion, but don’t take their opinions too seriously. Learn to weigh things. Let your pen speak for you. believe in the principle that writing is freedom, but coupled it with responsibility. Remember,we are responsible for whatever we say or do. Don’t get discouraged. Believe that you have what it takes to be a writer. You are only a writer if you believe in your heart that you are. Hope I had given enough help. If yah need anything, just contact me here:dal_godschild5@yahoo.com. God bless you!!!
hei…i,m actually quite impress with what you’ve written…well im a writer…my name is…tanta-nanan!!WILLIAM SHAKESPEAR!!@!(TAMA BA SPELLING???)HEHE IM ACTUALLY A WRITER din..nagsususlat din sa school publication namin..fourth year palang ako…15 yrs old, stands 5′5″, vital statistics 24-34-35 (biodata????) hehehe… ang nakakatuwa lang talaga nung nabasa ku ung blog mu nakita ku na we have something in common…we both have humor or in other term KAKORNIHAN in writing…when im writing, i always put a little touch of humor, in feature, literary, etc… well best of luck…for both of us…bye ‘_’
Nasa puso ang pagiging writer, at na sa kanyang malilikot na imahinasyon, ayon sa kanyang karanasan o nararanasan sa panahong kanyang nais isulat ang gusto niyang sabihin sa malinis na papel, kaya’t nakakabuo siya ng isang kathain. Kung nabasa mo ang malikhaing kuwento ni John Bunyan na Pilgrim Progress, nabuo niya ang obra maestra niya noong na sa kulungan siya. Sa kanyang kapanahunan walang naging kapantay ang kanyang aklat. Ayon din sa kuwento, nabuo ni Jerome ang Latin Bible, dahil pinarusahan niya ang kanyang sarili upang maiwasan niya ang pumunta sa mga kababaihan. Si Conrad Poe naman ay laging umiinom ng alak upang makabuo ng mga likhaing kuwento sa kanyang kaisipan. Habang ginagawa ko ang kuwento para sa mga bata, nabigo naman ako sa pag-ibig. Sa kasalukuyan, dahil sa kabiguang iyon, maraming nasiyahan sa aking akdang kuwentong pambata, sapagkat makatutohanan at ayon din sa naranasan ko ang aking naihabi.
Ang maipapayo ko lamang sa ‘yo kung gusto mong maging mahusay na manunulat, maranasan mo ang ilan sa ‘yong sinusulat, tulad ng mahuhusay na mga taong manunulat na aking nabanggit. Gamitin ang imahinasyon, maging katawa-tawa ang likhain, drama, o anumang nais gawing panulat.
Sa kasalukuyan sa darating na Nobyemre, gagawa ako ng akdain para sa mga nakakatanda ayon sa tulong ng Diyos. Isang taon ko bago nakuha ang tema at malikhaing nais kong makita ang tamang agos ng aking kaisipan mula sa simula hanggang wakas ng aking susulatin. Sa daming aklat na binasa, ang gagawin ko lamang ay 30 pahina.
Nawa’y magpatuloy ka. Magbasa, at magkaroon ng mga ibat-ibang karanasan sa buhay. Ang maliwanag na bombilya, nagkakaroon siya ng liwanag dahil sa negatibo at positibong kuryente na dumadaloy sa kanya. Ganoon din sa ‘yo ang kasawiaan at tagumpay sa buhay ang siyang magbibigay ng mainam na kaliwanagan sa ‘yong mga kathain.
God bless sa ‘yo. Shalom!
ok… that was weird
Wanna be a writer huh?
ang buhaY ng isang writer ay di hinuhusgahan.
dapat makatotohanan,
ang lahat ng iyong nililimbag.
wala akong karapatan
para mang husga,ngunit ginigising ako ng aking kamalayan na patunayan sayo na hindi laro ang pag pasok dito,hindi kita tinatakot,alam mo ba na isang alin sunod sa hangin kung sasabihin nating wala kang karapatan….
masdan mo ang sarili mo sa salamin at pag masdan mo ang repleksyon neto maaninag mo na ang katotohanan at magniningning ito….
isang kahibangan ang paglimbag kung ito’y bumabagabag sa iyong saloobin>>>>
wag mong sayangin ang panahon
dhil itoy mabilis na 2makbo….
salamt….
friendship could sometimes be a tough thing to deal with..
Your blog is overwhelming. Finding someone to teach or share some tips with was really catchy. You need not over pressure yourself when it comes to writing. Keep on writing. Let the ideas flow. Try reading Jose Carillo’s English Plain and Simple. It’s a good book.
Good luck! keep it real, I think this is the best tip. 
ei, gndng gbi.nabasa q ang blog mo. writer din aq. cguro ung frustration q b4 which is writing e nbigyan q n ng hustisya ngaun, but not totally successful. wala nmng kailangang tips para sa pagsusulat(un eh para skin) kung ano ung inilalabas ng mga kamay mo, un ang gawin mo. eversince, hinangad q nang mging writer, mging sikat sa future. sumali aq b4 sa school publication nmin but i failed. ngaun, sa tulong ni Lord at dala na din ng eagerness tlg na mkpgsulat, im a member of the publication. tagalog din ang linya q lalo na sa mga tula at kwento na aking ginagawa. mas ramdam q kc ang bawat salita sa ganoong linggwahe. kung nagawa qng mkpgsult, tiyak na kya mo din. kpg may nagawa k n, pwede bng mabasa q? cgurdo aq na mgiging mgnda at tatatak ang iyong obra spgkt ginawa mo iyon ng mula sa iyong kalooban. hanngang sa muli…
I was looking for blogs to read, then I saw yours… nice one–”panimula”…hehehe…
Natuwa ako sa story mo, kasi parang nakarelate ako! hahaha…medyo nagmamaganda magsulat! pareho tayo, even nung H.S ako parang sort of ganun din ang nangyari sakin… i joined the schoolpaper, joined contests, talo! pero ok lang!!! pero kakaiba yung sayo kasi kahit papaano, marami ka nang narating sa pagsusulat!
What can I say? uhm… just keep it up! ganyan talaga tayong mga writers!!! Mangarap ka lang at mangarap na magsulat… masarap kasi ang pakiramdam…
anyways, sabi mo you need tips… visit my friendster blog pala…
i have tips on writing there… follow this link!
http://imarisantos.blogs.friendster.com/ei_everybody_this_is_the_/
thanks!
This sounds corny pero PRACTICE MAKES PERFECT. I think there’s an ocean-wide difference between being able to write and actually being good at it. Siguro unang-una, i-remove mo yung doubt sa isip mo. You will be good if you believe in yourself it’s just a matter of when. Yes, I know the feeling ng maraming idea sa isip mo that sometimes you feel yourself drowning in all these ideas and it’s hard to put anything in paper pero kailangan mong matutunan na isa-letra yung nasa isip mo. Try this: lumabas ka ng bahay ninyo then maglakad-lakad ka then afterwards try to write about it, describe everything vividly and how you felt when doing this. Araw-araw try to write about something, anything until you find your VOICE. Some writer spent decades before finding their own VOICE. Hindi mo ito mahahanap kung gagayahin mo yung format and style ng mga idolo mo. The best you will be kapag ganoon ay copycat nila and you will not find your own style. Pagbasehan mo lang - huwag mong gayahin. Isa pa try to temper your creativity. It’s easy to get lost in your world pero kailangan mo ring isa-alang-alang yung mga taong magbabasa nito or kung may flow ba yung katha mo. Hindi ibigs sabihin na kung may sense para sa iyo ang story mo ay ganoon din sa mga magbabasa nito. If you are into story writing then don’t forget the basics pero huwag kang maging rigid sa mga established format, katulad ng sinabi ko kanina, pagbasehan mo lang pero huwag mong limitahan ang sarili mo. Try to read about everything, if you are for example into science fiction, try reading historical books - it widens your berth and actually exposes you to a lot of things you may find useful in the future. One more thing, even in writing the KISS principle applies - Keep It Simple Stupid. Hindi porket malawak ang lexicon mo ay you’ll just throw complicated words kahit saan just to make you sound intelligent. I hope this helps from one frustrated writer to another.
Hi!Thanks for the inspiration ate. I am also a writer but still in the process of improving myself. I think nasa passion mo na talaga at sa tingin ko kayang kaya mo yan basta gawin mo lang ang no. 1 hobby nating mga writers. Read and read……..thanks again
hi!
Very eMotionaL..Hekhek
Just keep on reading. Be a keen observer, too. Before you doze up at night, make it a habit to write. Edit it the following morning, as soon as you wake up. Compile them and you yourself will see how you progress. Becoming a writer is enhanced and finally made by time.
Hi I am Thea…
wala na curious lang ako sa title. I want to be a writer too kaya ayun binasa ko yung entry mo… ang kulet mo, gaan basahin…
hope mas makilala pa kita…
PARA SA AKING PANANAW, ISA KANG TOTOONG WRITER. ANG MAHALAGA AY NAISUSULAT MO ANG IYONG SALOOBIN. ANG PREMYO? ITO AY ANG BASAHIN NG MARAMING TAO ANG IYONG MGA NAISULAT AT NAINTINDIHAN NILA. SAMAKATUWID, IKAW PO AY ISANG EFFECTIVE WRITER. IPAGPATULOY MO LANG ANG IYONG PAGSUSULAT. MABUTI KA PA, DAHIL DI MO MAN HININGI SA READERS, PERO YOU CLAIMED NA MORE THAN 400 COMMENTS ANG NATANGGAP MO, SAMANTALANG AKO AY NAGMAMAKAAWA NA MAGCOMMENT NAMAN ANG MGA TAONG NAKABASA SA AKING LIFESTORY. THIS IS TO SHOW NA NABASA NILA. SINCE FEW ANG COMMENTS, IT MEANS NA WALANG INTERESTED NA BASAHIN ITO. I CLAIMED PA NAMAN THAT IT WAS MY HEART THAT WROTE IT, NOT MY PEN AND NEVER THE KEYBOARD, PERO WALANG EFFECT PA RIN. WHY NOT TRY TO VISIT MYBLOG? ANG MAIN FOCUS NG AKING STORY AY TUNGKOL SA AKING BUHAY. PUNO ITO NG KATOTOHANAN. NASA PAGE 3 NA PO AKO.
PANAWAGAN NA RIN SA MGA NAGBABASA RITO, PLS VISIT MYBLOG AND POST YOUR COMMENT, TULAD PO NG PAGPOST NINYO NG COMMENT DITO.
SALAMAT PO MADLANG PEOPLE.
wow… halos parehas pala tayo… ganyan din ako eh… gusto ko din maging writer, pero aminado kong kulang pa sa ngayon kakayahan ko… pero positive parin ako na magagawa kong iimprove ang sarili ko… keep it up… galing ng blog mo…
haiii pinangarap ko ring maging tunay na writer pero somehow i realized na i’m not meant to be one. i think you are!!!n_n
i just saw ur blog. and actually i really don’t know you personally..i like u huh? hehe. xenxa n. i was captured lng.. ahmmm.. lets say i was once like you. un.. hehehe. cge ipagpatuloy!!