hindi ko na maintindihan ang mga bagay-bagay na nangyayari sa akin nitong mga nakaraang araw. madalas, nalalagay ako sa mga sitwasyong hindi naman ako dapat ang nakakaranas. ewan ko. masyadong magulo.

lagi lang naman din akong nagsusulat sa blog ko kasi nakakaramdam ako ng kaguluhan sa utak ko. may mga bagay na hindi ko magawang masabi kaya isinusulat ko na lang.

mga pangihinayang, pagsisisi, kalungkutan, kakaibang mga kasiyahan, mga si kapani-paniwalang engkuwentro… iyon ang madalas kong isinusulat.

parang kakaunti lang yata ang mga masasayang bagy nanangyayari sa akin eh. nakakasawa na. magulo. magulo talaga.

matatawa ako per mamaya, hindi ko na naman maintindihan kung ano ang nangyayari sa akin. masyadong mabilis ang mga ideya ko. hindi ko na nga mahabol eh. ang bolpen ko, kadalasng walang silbi. pag nagkakamali ako, ang hirap burahin. hindi rin mabura sa isip ko.

hindi ako humihingi ng opinyon o ano pa man. madalas lang rin kasing wala aong makausap na matino. walang oras makinig ang mga tao sa walang kuwenta kong drama.

artista na nga ata ako eh., hindi na kasi nila malaman kung seryoso ako o nagbibiro, umiiyak ba ako o tumatawa… oo o hindi.

hindi mo talaga ako maiintindihan. ano nga ba?

ano na nga ba ako??