SI CHUBA… ang aking aso.
Comments(2)
ito ang aking pinakamamahal na aso… mukhang matanda, pero baby pa yan…
baby ko yan, eh. nakakatawa ang hitsura niya, kaya nga pag malungkot ako, siya lang ang nakakasama ko… alam kong hindi niya naiintindihan ang mga sinasabi ko sa kaniya… pero alam kong naririnig niya.
ewan ko, pero mas maganda pang kuwentuhan ang aso. di nagsasalita. nakikinig lang. pag umiiyak ka na, iiyak rin siya. pag parang naloloka ka na.. tatahol lang siya. pero ang maganda, hindi ka niya papagalitan, hindi ka niya sisisihin, hindi ka niya papayuhan, hindi ka rin niya pagtatawanan…
titingin lang siya.. hihikab… titngin uli… tapos… maglalambing. mas soothing kaysa sa may kausap kang tao.. bubulyawan ka naman at ipamumukha sa ‘yo ang mali mo. hindi nakakatulong… TANG INA, di ba?
bakit ba ganito??? ano ba ang nangyayari sa akin?
